"ความทุกข์ของพวกเจ้าทั้งหลาย จงทุเลาเบาบางลงไปเถิด" แล้วผู้เขียนก็เดินหาทางออก ใจก็คิดว่า จะกลับยังไงดี ทางออกอยู่ที่ไหน เดินตรงไปตามทางเรื่อยๆ มองไปทางขวา เห็นผู้ชายรูปร่างท้วม แต่งตัวคล้ายๆท่านยมบาล เหมือนในละครที่เขาเอามาสร้างกัน กำลังนั่งอ่านตำราอะไรบางอย่างอยู่ ผู้เขียนเลยคิดว่า อย่าไปรบกวนท่านดีกว่า หาทางออกเองแล้วกัน กำลังเดินหาทางออกอยู่ดีๆก็เห็นตนเองกำลังนั่งกินข้าว ดูโทรทัศน์ ก็เลยงงว่า ที่เห็นเมื่อกี้นี้คืออะไร เรานั่งกินข้าวดูโทรทัศน์อยู่ไม่ใช่เหรอ แล้วไปเดินที่นั่นได้ยังไง
หลังจากนั้นบางครั้งก็จะเห็นเหมือนการตัดสินของท่านยมบาลหรืออาจจะเป็นพญามัจจุราชก็ได้ เพราะท่านไม่ได้บอกว่าท่านเป็นใคร แต่คนทั่วไปที่เห็นแบบนี้ ก็มักจะเรียกท่านว่า ท่านยมบาล เห็นว่ากำลังคุยกับวิญญาณที่ไปฟ้องท่านว่า "ที่ต้องทำบาป ไร้บุญกุศล ไปผุดไปเกิดไม่ได้เพราะ ถูกพวกเดรัจฉานวิชาคุณไสยใช้ให้ไปเบียดเบียนคิดร้ายผู้คน"ท่านจึงกล่าวออกมาว่า "เห็นไหม เจ้าเห็นแล้วใช่ไหม ไปจัดการซะ หากเจ้าทำไม่ได้ เราจะไปจัดการเอง" แล้วท่านก็พูดประโยคนี้ขึ้นมา "เบียดเบียนดวงจิตของผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่ เบียดเบียนดวงจิตของผู้ที่ตายไปแล้ว เป็นบาปมหันต์ บุญกุศลใดๆก็ลบล้างบาปกรรมที่ทำไว้ไม่ได้"

ทุกเรื่องที่เขียนจากประสบการณ์จริง
ตอบลบ