ความเชื่อคือสิ่งที่สอนและบอกต่อๆกันมา ให้เชื่อในสิ่งที่มีตัวตนและไม่มีตัวตน ความเชื่อมีมาตั้งแต่ก่อนพุทธกาล ก่อนจะมีศาสนาทั้งหลาย สมัยก่อนมนุษย์เชื่อเรื่องเทพเทวดา เชื่อเรื่องผีที่ไม่มีตัวตน เชื่อเรื่องการขอพรจากฟ้า เชื่อเรื่องโชคลางทั้งหลาย เชื่อเรื่องเทพพระอาทิตย์และพระจันทร์ เชื่อเรื่องนรกและสวรรค์ เพราะมีผู้เคยเห็นและกลับมาบอกเล่าให้ได้รู้กัน ส่วนคนที่ไม่เชื่อเพราะไม่เคยเห็น เมื่อไม่เห็นจึงไม่เชื่อว่า สิ่งเหล่านี้มีอยู่จริง เมื่อไม่เชื่อจึงหาหนทางพิสูจน์ใน สิ่งที่มองไม่เห็นทั้งหลาย วิธีง่ายๆในการพิสูจน์เรื่องผีมีหลายวิธี หาถาดมาหนึ่งใบ โรยแป้งอะไรก็ได้ไว้ในถาด วางไว้ในมุมที่คิดว่าผีจะเดินผ่านทิ้งไว้หนึ่งถึงสามคืน แล้วไปดู ถ้ามีจะเห็นเป็นรอยเท้าเดินผ่านที่แป้งนั้น ส่วนจะเป็นผีอะไรก็อีกเรื่องนึง และอีกหลากหลายวิธีที่จะพิสูจน์ในสิ่งที่คนธรรมดามองไม่เห็นด้วยตาเปล่า
วิธีไล่วิญญาณแฝง เจริญสติ สวดมนต์บูชาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ตนนับถือ ผีหรือวิญญาณแฝงก็จะทำอันตรายไม่ได้ หมั่นทำบุญแผ่เมตตาให้ตนเอง เมื่อถึงวาระวิญญาณแฝงทั้งหลายก็ต้องไปชดใช้เวรกรรม เพราะไม่มีใคร อยู่เหนือกาลเวลา ความเชื่อในไสยศาสตร์ ต้องเป็นผู้ที่มีจินตนาการทางจิตค่อนข้างสูง เรียกว่า มโนมยิทธิ หรือวิชาของตัวอุปทาน วิชาแห่งการสร้างภาพในใจตน ต้องมีความเชื่อเป็นพื้นฐาน ไสยศาสตร์จึงเต็มไปด้วยความเชื่อและความงมงาย สมัยก่อนที่ยังไม่มีศาสนา ก็จะมีผู้ที่ตั้งตนขึ้นมาว่าผู้นำทางจิตวิญญาณ มีหน้าที่สอนเผยแพร่ความเชื่อที่เชื่อต่อๆกันมา เพื่อไม่ให้ความเชื่อทั้งหลายสูญหายไป จึงมีความเชื่อในเรื่องต่างๆมาจนถึงทุกวันนี้
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น