ผีขี้อิจฉาคือผีที่ไร้สติไร้ปัญญา เป็นผีที่ไม่เจียมตน คิดว่ามนุษย์ทำอะไรมันไม่ได้ คิดว่ามนุษย์มองไม่เห็นตัวตนของมัน ทั้งที่ก่อนจะเป็นผีพวกมันทั้งหลายก็เคยเป็นมนุษย์มาก่อน หากมนุษย์ตายก็กลายเป็นผีเหมือนพวกมัน ไปสะสางกรรมกันต่อในโลกของวิญญาณ
ผีขี้อิจฉาเคยมารบกวนผู้เขียน เรื่องนี้ถ้าเป็นคนอื่นคงกลัว แต่ผู้เขียนเป็นคนไม่กลัวผี จึงจัดการเรื่องนี้อย่างง่ายดาย มีอยู่วันนึงผู้เขียนไหว้พระ สวดมนต์ แล้วนั่งสมาธิต่อ ด้วยความไม่ง่วง จึงนั่งสมาธิไปเรื่อยๆ สักพักนึงก็รู้สึกเหมือนมีบางอย่างมาโอบกอดทางด้านหลัง ผู้เขียนจึงท่องบทแผ่เมตตา สัพเพสัตตาฯ แต่ผีก็ยังไม่ยอมไป ผู้เขียนเลยนึกขึ้นได้ว่า เคยได้ยินคนสมัยก่อนบอกมาว่า ให้แช่งไปเลย ผู้เขียนเลยลองแช่งแรงๆ ปรากฏว่าผีร้องกรี๊ดๆ..แล้วไปกระแทกกับกระจกระเบียงดังปึ้ง สักพักได้ยินเสียงห้องข้างๆคุยกันที่ระเบียงว่า สงสัยเสียงนกบินชนกระจกมั้ง เพราะดังมาก ส่วนผีขี้อิจฉา ก็ส่งเสียงอาฆาต"ระวังตัวมึงไว้ให้ดี เตรียมตัวตายได้เลย กูจะไปบอกเจ้านายกู ให้มาจัดการกับมึง" เรื่องนี้ผ่านมาหลายปีแล้ว เมื่อก่อนผู้เขียนทำงานอยู่ที่กรุงเทพ เช่าอพาร์ทเม้นต์ เรื่องนี้เกิดขึ้นที่อพาร์ทเม้นต์ที่เช่านี่แหละ แล้วก็มีอีกหลายเหตุการณ์ตามมา นอกจากผีขี้อิจฉาแล้วเรื่องเร้นลับอื่นๆยังมีอีกมากมาย จะทยอยเขียนให้ได้อ่านกัน จากเหตุการณ์หลายๆอย่างทำให้ผู้เขียนย้ายออกจากอพาร์ทเม้นต์นั้น กลับมาอยู่ที่บ้านของตนเอง ก็ยังไม่วาย ยังมีผีขี้อิจฉาตัวอื่นๆอีกที่มารบกวน ทำให้ผู้เขียนได้รู้ ในสิ่งที่คนอื่นไม่รู้ เห็นในสิ่งที่คนอื่นไม่เห็น มีบางอย่างดลใจให้ผู้เขียนเห็นเช่นนั้นด้วยตาเปล่าไม่ต้องนั่งทางใน ไม่ต้องจินตนาการ คงอยากให้ผู้เขียนเตือนมนุษย์ไม่ให้สร้างบาปกรรมเพิ่ม จะได้ไม่ต้องเป็นเช่นนั้น ผีขี้อิจฉาทั้งหลายมักไม่อยากให้ใครสร้างกรรมดี เพราะพวกมันอยู่ได้ด้วยอวิชา เมื่อเจ้าของอวิชชาตายลงไป ผีขี้อิจฉาก็จะต้องไปใช้กรรมในนรก เพราะเจ้าของอวิชาอยู่ที่ไหนผีขี้อิจฉาก็จะต้องอยู่ที่นั่น
ผีขี้อิจฉาเคยมารบกวนผู้เขียน เรื่องนี้ถ้าเป็นคนอื่นคงกลัว แต่ผู้เขียนเป็นคนไม่กลัวผี จึงจัดการเรื่องนี้อย่างง่ายดาย มีอยู่วันนึงผู้เขียนไหว้พระ สวดมนต์ แล้วนั่งสมาธิต่อ ด้วยความไม่ง่วง จึงนั่งสมาธิไปเรื่อยๆ สักพักนึงก็รู้สึกเหมือนมีบางอย่างมาโอบกอดทางด้านหลัง ผู้เขียนจึงท่องบทแผ่เมตตา สัพเพสัตตาฯ แต่ผีก็ยังไม่ยอมไป ผู้เขียนเลยนึกขึ้นได้ว่า เคยได้ยินคนสมัยก่อนบอกมาว่า ให้แช่งไปเลย ผู้เขียนเลยลองแช่งแรงๆ ปรากฏว่าผีร้องกรี๊ดๆ..แล้วไปกระแทกกับกระจกระเบียงดังปึ้ง สักพักได้ยินเสียงห้องข้างๆคุยกันที่ระเบียงว่า สงสัยเสียงนกบินชนกระจกมั้ง เพราะดังมาก ส่วนผีขี้อิจฉา ก็ส่งเสียงอาฆาต"ระวังตัวมึงไว้ให้ดี เตรียมตัวตายได้เลย กูจะไปบอกเจ้านายกู ให้มาจัดการกับมึง" เรื่องนี้ผ่านมาหลายปีแล้ว เมื่อก่อนผู้เขียนทำงานอยู่ที่กรุงเทพ เช่าอพาร์ทเม้นต์ เรื่องนี้เกิดขึ้นที่อพาร์ทเม้นต์ที่เช่านี่แหละ แล้วก็มีอีกหลายเหตุการณ์ตามมา นอกจากผีขี้อิจฉาแล้วเรื่องเร้นลับอื่นๆยังมีอีกมากมาย จะทยอยเขียนให้ได้อ่านกัน จากเหตุการณ์หลายๆอย่างทำให้ผู้เขียนย้ายออกจากอพาร์ทเม้นต์นั้น กลับมาอยู่ที่บ้านของตนเอง ก็ยังไม่วาย ยังมีผีขี้อิจฉาตัวอื่นๆอีกที่มารบกวน ทำให้ผู้เขียนได้รู้ ในสิ่งที่คนอื่นไม่รู้ เห็นในสิ่งที่คนอื่นไม่เห็น มีบางอย่างดลใจให้ผู้เขียนเห็นเช่นนั้นด้วยตาเปล่าไม่ต้องนั่งทางใน ไม่ต้องจินตนาการ คงอยากให้ผู้เขียนเตือนมนุษย์ไม่ให้สร้างบาปกรรมเพิ่ม จะได้ไม่ต้องเป็นเช่นนั้น ผีขี้อิจฉาทั้งหลายมักไม่อยากให้ใครสร้างกรรมดี เพราะพวกมันอยู่ได้ด้วยอวิชา เมื่อเจ้าของอวิชชาตายลงไป ผีขี้อิจฉาก็จะต้องไปใช้กรรมในนรก เพราะเจ้าของอวิชาอยู่ที่ไหนผีขี้อิจฉาก็จะต้องอยู่ที่นั่น
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น