อวิชชา

วิชามนต์ของภูติผี เป็นวิชาของความตาย มีความตายเป็นสรณะ มีความตายเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตวิญญาณ ปรารถนาความสูญสิ้นไปจากความเป็นคน จึงไม่มีศาสดาใดในวิชามนต์ของภูติผี ไม่มีศาสนาในอวิชาคุณไสย เพราะบูชาผี ยกให้ผีเป็นสรณะ กราบไหว้บูชาสรรเสริญยกให้ความตายอยู่เหนือความเป็น จึงดำเนินชีวิตแบบผู้ที่ไร้ซึ่งชีวิต กระทำตนเป็นผู้ไร้ตัวตนนั้นทั้งหลาย ผีสร้างบุญกุศลเองไม่ได้ ผีหยิบจับทรัพย์สินเงินทองไม่ได้ ผีไม่ได้ทำมาหากินอะไร นอกจากเป็นวิญญาณที่ล่องลอยไป รอการผุดเกิดในภพภูมิของกรรมที่ทำมา วิชาของผีที่ผู้คนไปร่ำเรียนนั้นทั้งหลาย ส่วนใหญ่เป็นวิชาที่ใช้ทำลายการดำเนินชีวิตของผู้อื่นเขา เพราะเกิดมาไม่ได้มีสิ่งดีอย่างใครเขา ไม่ปรารถนาให้ใครเขามีชีวิตที่ดี จึงบูชาผี ใช้ความตายไปเบียดเบียน สุดท้ายก็ได้ชื่อว่าทาสของความตาย มีความตายเป็นเจ้านาย ไม่เหลือพลังของชีวิต วิชามนต์ของผี ไม่มีคำว่าดี วิชาของผีเปรตอสุรกาย พ่ายแพ้ให้กับความเป็น ผู้ที่อยู่เป็น ย่อมอยู่เหนือกว่าผู้ที่กระทำตนเป็นผู้ที่ตายอยู่เหนือกว่าจิตวิญญาณของเปรตอสุรกาย บูชาผี บูชาความตาย ย่อมพ่ายแพ้แก่ผู้ที่บูชาการมีชีวิตทั้งหลายเอย..

คิดว่าตาย ดีกว่าเป็น จะได้ตาย
คิดว่าเป็น ดีกว่าตาย จะได้เป็น

ผีไม่ได้อยู่เหนือคน
เกิดเป็นคน ต้องกระทำตนให้อยู่เหนือผี ลองคิดดูให้ดี การกระทำของผีกับคน นั้นแตกต่างกัน

พวกอวิชชาคุณไสย
ต้องตกเป็นทาสของความโง่
อย่างไม่มีวันจบสิ้น