อย่ายึดติดกับสิ่งใด

อดีตไม่สำคัญ
ปัจจุบันคือความจริง
ยึดติดอยู่กับอดีตจะไม่มีอนาคต
อดีตทำร้ายใครไม่ได้ เพราะอดีตไม่มีความสำคัญกับใครหรอกหนา
ใครที่ปรารถนาจะย้อนวันเวลา คงมีแต่ผู้ที่ไม่ปรารถนาจะอยู่ในโลกของความเป็นจริง อดีตแก้ไขไม่ได้ ปัจจุบันที่เป็นอยู่คือสิ่งที่ต้องแก้ไข จะดีหรือชั่ว รู้อยู่แก่ใจ ระลึกนึกถึงแต่อดีต ไม่มีประโยชน์อันใด ไสยศาสตร์ในอดีตยังต้องสูญสลายหายสิ้นไป ไสยศาสตร์ในปัจจุบันก็ทำอันตรายใครไม่ได้ เพราะอดีตไม่มีวันหวนคืน อนาคตไม่มีไสยศาสตร์ เพราะถูกกำจัดให้มลายหายสิ้นไปแล้วหนา ใครอยากจะย้อนวันเวลา คงต้องระลึกนึกถึงเมื่อครั้งที่ยังไม่ได้เกิดมา ถึงสาเหตุแห่งการเกิด ว่า ได้เกิดมาจากสิ่งใด สิ่งใดที่ทำให้ได้เกิดมา สิ่งนั้นแหละหนาคือสิ่งที่น่าคิดคำนึง ได้เกิดมาแล้วก็ทำหน้าที่ของการเกิดให้ดีเถิดหนา เพราะเวลาชีวิตมีขีดจำกัดรู้ไว้ในทุกครา ถึงเวลา ก็ต้องไป พลัดพราก แยกจาก แม้สังขารที่ได้มาเมื่อครั้ง ที่ได้เกิดเอย

กรรมของการเบียดเบียน

เบียดเบียนเพราะเดือดร้อน ไม่เดือดร้อนก็ไม่เบียดเบียนไม่ทุกข์ไม่คิดร้าย คิดร้ายเพราะทุกข์ที่มีอยู่ในใจ ผู้มีความสุข สงบในจิตวิญญาณ ผู้อยู่ดีกินดี ไม่เสาะแสวงหาความเดือดร้อนใส่ตน ผู้สูญเสียในกรรมดี บาปอกุศล จะบันดาลดลให้พบให้เจอกับความสูญเสีย พบเจอกับความเสื่อม เรียนรู้ในสิ่งที่จะทำให้เสื่อมในการผุดเกิดเป็นคน ไม่มีคำว่า ครอบครัวในผู้ที่แสวงหาวิธีที่จะสร้างบาปอกุศลนั้นทั้งหลาย เมื่อตายไปจึงกลายเป็นเปรตสัมภเวสีผีไม่มีญาติ เมื่อมีชีวิตอยู่จึงยังไม่รู้ภพภูมิในโลกหลังความตาย เมื่อละจากกายตายไปเป็นผีถึงได้รู้ว่า บาปกรรมของการเบียดเบียน มันไม่มีคำว่าดี ขัดขวางการทำมาหากินของผู้อื่น กรรมของการขัดขวางจะบันดาลดลให้ เป็นผีที่อดอยากหิวโหย แม้ยังไม่ตายก็ไร้ซึ่งความสำเร็จ ทำสิ่งใดก็ล้มเหลว ค้าขายขาดทุนอยู่ร่ำไป ทำมาหากินสิ่งใดก็ไม่ได้ผลกำไร เพราะกรรมที่เคยเบียดเบียน เรียกว่า ล้มละลายทางจิตวิญญาณ ไม่สามารถเรียกคืนกรรมดีที่สูญเสียไป เพราะเลือกเดินเส้นทางของคำว่า บาปอกุศล กระทำกรรมชนิดเดียวกันกับผู้ที่ไปใช้กรรมในนรก นรกมีหลายขุม บาปเยอะที่สุดก็ขุมสุดท้าย ผู้ที่กระทำแต่กรรมของการเบียดเบียนคือผู้ที่เกิดมาเพื่อล้างผลาญเผ่าพันธ์ุวงศ์ตระกูลของตนเอง เป็นเสนียดจัญไร เป็นผู้ที่ทำลายทรัพย์สมบัติของบิดามารดา ด้วยบาปอกุศลที่มีในจิตวิญญาณ เมื่อก่อบาปทำเวร เวรกรรมนั้น จะไปถึงยังผู้ให้กำเนิด ในทางกลับกัน ถ้ามีบิดามารดาที่เบียนเบียน คิดร้ายผู้คน  บาปอกุศลจะไปถึงยังบุตรทั้งหญิงชาย เรียกว่า วงเวียนแห่งกรรม กรรมจึงย้อนกลับไปทำลายผู้ที่ปรารถนาในกรรมนั้นๆ คนเล่นหวยซื้อหวยจะไม่กล้าคิดร้ายใคร เพราะกลัวกรรมแห่งการคิดร้ายจะไปขัดขวางโชคลาภของตน ผู้คิดร้ายทั้งหลายจึงเป็นผู้ที่ไม่เล่นหวยไม่ซื้อหวยไม่แสวงหาโชคลาภใดๆ เพราะกรรมของการเบียดเบียนผู้อื่นเป็นกรรมที่บั่นทอนโชคลาภ ทำให้ไม่มีวาสนา หรืออาจจะเป็นกรรมของวิชา ที่เข้าไปข้องเกี่ยว อวิชา คุณไสย มนต์ดำ ไสยศาสตร์แขกทั้งหลาย เป็นวิชาของผู้ที่ไม่ซื้อหวย วิชาที่ไม่แสวงหาโชคลาภ วิชาที่เรียนเพื่อเป็นผีกระสือๆต้องกินสิ่งปฏิกูล เพื่อเพิ่มแสงแพลนตอลในตนเอง หากอยากเห็นพรายน้ำต้องไปดูที่น้ำเน่าน้ำเสียทั้งหลาย จะเห็นแสงสีเขียวสะท้อนขึ้นมา วิชาของกระสือก็ใช้กฏเดียวกัน วิชาผีปอบ ต้องกินของสดของคาว เพื่อเพิ่มสัญชาติญาณของสัตว์เดรัจฉาน วิชาผีปอบส่วนใหญ่จะผูกจิตวิญญาณไว้กับหมาดำ มักแสดงตนเป็นหมาดำตัวใหญ่ให้ผู้คนได้เห็น ผีที่มองเห็นคนแล้วเข้าแทรกตามร่างกาย ส่วนใหญ่จะเป็นผีที่ไร้บุญกุศล ผีที่มีความทุกข์ทรมาน อยากให้คนรู้ว่ามันมีความทรมานอย่างไร ก็จะแสดงความเจ็บปวดในส่วนนั้นๆของร่างกายให้คนได้รับรู้ เพื่อเรียกร้องความสนใจ เพราะผีจำพวกนี้ส่วนใหญ่เป็นผีที่ไม่มีใครสนใจ จึงมาเบียดเบียนมนุษย์โดยไม่รู้ว่า นั่นคือกรรมของการเบียดเบียน ผู้ที่อยู่ในโลกแคบ ผีที่ถูกสะกดไว้ในหลุมในโลง ผีที่ถูกใช้ให้มาแฝงตามร่างกายทั้งหลาย เป็นผีที่ไม่ได้รับในสิ่งดี แต่จะรับเอากรรมไม่ดีของผู้เป็นเจ้าของสังขาร ผีจะกัดกินสิ่งไม่ดีที่เข้ามาในร่างกาย เพราะกรรมของการเบียดเบียน ผีจะกินได้แต่สิ่งที่ไม่ดี เพื่อชดใช้กรรมที่เข้ามาวุ่นวายในกายสังขารของคน ผีที่ทำให้คนเป็นโรคร้าย ส่วนใหญ่จะเป็นผีที่มีกรรมร่วมกันกับคนๆนั้น ถ้าไม่มีเวรกรรมต่อกัน ผีร้ายทั้งหลายก็ทำอันตรายไม่ได้
ผีดีก็มีเยอะ ผีไม่ดีก็มีมาก สังคมของผี ก็ไม่ได้แตกต่างจากมนุษย์สักเท่าไหร่ มีความเป็นอยู่คล้ายๆกัน แต่อยู่คนละภพภูมิ มีหน้าที่ มีความรับผิดชอบ มีที่อยู่อาศัยหากเคยสะสมบุญกุศล อยากมีโชคลาภ อยากมีเงิน ต้องไม่คิดร้ายใคร ไม่สนใจเรื่องชั่วของคนอื่น ไม่อย่างงั้นกรรมชั่วของผู้อื่นมันจะมาบั่นทอน แทนที่จะได้กลับต้องเสียไปอย่างน่าเสียดาย เพราะกรรมของการเบียดเบียน

 

บุญกุศลสะสมข้ามภพชาติ

บุญกุศลที่เคยสร้างไว้ในอดีตชาติส่งผลในภพชาติปัจจุบัน มาในรูปแบบต่างๆให้ได้รู้และเห็นในบุญกุศลที่เคยสร้างไว้ เกิดมาภพชาติปัจจุบัน เมื่อชดใช้กรรมจนหมดสิ้นแล้ว บุญกุศลที่เคยสร้างไว้จะส่งผล ให้ได้รับในผลบุญนั้น ภพชาติปัจจุบันหากสร้างกุศล ผลบุญที่เคยสร้างไว้ก็จะสะสมไปเรื่อยๆไม่มีวันหมด แม้ในโลกหลังความตายก็จะมีที่อยู่อาศัยเป็นของตนเอง มีความสงบสุข เพราะบุญกุศลที่เคยสร้างมาหลายภพชาติ ผู้ฝึกจิตดีแล้ว จะมองเห็นบุญกุศลของตนเอง ว่าสร้างไว้มากน้อยเพียงใด ในภพชาติปัจจุบันจะได้เร่งบำเพียญเพียร สร้างกุศลให้มากยิ่งๆขึ้นไป เป็นกุศลผลบุญเฉพาะตน คือความสงบ ไม่มีความเดือดร้อนในจิตวิญญาณ  กุศลที่เคยสร้างไว้จะมาช่วยเหลือในยามที่ต้องการ แม้นอยู่ท่ามกลางหมู่มาร กุศลของตนจะขจัดมารร้ายให้มลายหายสิ้นไป เป็นพละกำลังมหาศาลทำลายมารร้ายให้ทำอันตรายไม่ได้ เป็นเกราะคุ้มกันใจกาย ให้ห่างไกลภัยร้ายทั้งปวง หากอยากเห็นบุญกุศลของตนหนา ต้องฝึกความสงบในใจ ไม่วุ่นวายกับใครเขา ฝึกดูจิตดูใจของตน ไม่เอาเรื่องของใครเขามาใส่ใจเรา ให้รู้ในทุกขณะจิต ว่าวันนี้มีชีวิตอยู่เพื่อสิ่งใด กรรมดีมีไหมในวินาทีนี้ หากทำดีกับใครไม่ได้ ก็ให้ทำดีกับตนเอง ระลึกนึกถึงตนเองในสิ่งที่ดีนั้นทั้งหลาย ทำทุกวินาทีให้มีสิ่งดีอยู่ในใจ ความดีที่เคยสร้างไว้จะบันดาลดลให้รู้เห็นในกุศลที่เคยสะสมมา ทุกอย่างล้วนมีเหตุและผล บางคนไม่เชื่อเรื่องบุญและบาป จึงไม่เร่งสร้างบุญกุศล มีจิตคิดร้ายผู้คน จึงไม่เห็นในกุศลที่เคยสร้างมา ใครจะเป็นอย่างไรก็ช่างเขา ใจของเราไม่เกาะเกี่ยวในบาปอกุศล จะได้ชื่อว่า เป็นผู้หลุดพ้น จากบ่วงบาป บ่วงกรรม บ่วงเวร

แช่งผีที่เบียดเบียน

คำสาปแช่งที่ใช้กับผีได้ทุกชนิด
แช่งให้ไม่ได้ผุดเกิดเป็นคน
แช่งให้ตกนรกหมกไหม้
แช่งให้ไร้กุศล ไม่มีสิทธิ์เป็นญาติใคร แช่งให้ทุกข์ทรมานอยู่ในนรกอเวจี แช่งให้เป็นผีไร้ญาติไปตลอดกาล แช่งให้ผีที่มาเบียดเบียนทุกข์ทรมานในทุกแห่งหน ใครให้กำเนิดผีร้ายมีส่วนผิดบาปถ้วนทั่วทุกตัวตน ใครเป็นผู้สืบสายโลหิตย่อมได้รับในบ่วงเวร แช่งได้กับผีในทุกศาสนา อย่าปล่อยให้ผีร้ายมาเบียดเบียน เพราะผีที่เบียดเบียนย่อมไม่มีดี ผีดีไม่เบียดเบียนใคร ผีกับคนก็ไม่ได้แตกต่าง คนเมื่อตายก็กลายไปเป็นผี แช่งผีหรือแช่งเจ้าของผีก็ถึงถ้วนทั่วทุกตัวตน เขาเรียกว่า แช่งของที่ส่งมา ผู้เขียนแช่งยิ่งกว่านี้อีก ผีกระเจิงร้องกรี๊ด โหยหวนแทบทุกราย เพราะผู้เขียนแช่งด้วยความถูกต้อง ไม่ได้ริเริ่มเบียดเบียนใครก่อน ผีที่ถูกใช้มาจึงไม่มีสิทธิ์ทำอันตรายใดๆ ผู้เขียนจึงแช่งได้ เพราะมีหน้าที่ทำลายผีคุณไสยให้หมดสิ้นไป จากคำบอกกล่าวของผู้มีหน้าที่ในโลกของวิญญาณ และจากการรู้เห็นการตัดสินบัญชีกรรมของท่านผู้มีหน้าที่ในโลกของวิญญาณ
*เบียดเบียนดวงจิตของผู้ที่มีชีวิตอยู่     เบียดเบียนดวงจิตของผู้ที่ตายไปแล้ว เป็นบาปมหันต์ บุญกุศลใดๆก็ลบล้างบาปกรรมที่ทำไว้ไม่ได้
คำกล่าวนี้จากท่านผู้มีหน้าที่ในโลกของวิญญาณ*

คำสาปแช่งที่ไม่ย้อนกลับเข้าตัว

ผู้แช่งต้องเป็นฝ่ายถูก ไม่ได้เบียดเบียนหรือคิดร้ายใครก่อน มักแช่งใส่ผู้ที่มาเบียดเบียนได้สำเร็จเสมอ ถึงแม้ศัตรูจะไม่แสดงตัวตนก็ตาม หากรู้ตัวว่าเป็นผู้ที่ถูกกลั่นแกล้งและมีผู้มากระทำ คำสาปที่แช่งไปจะไปถึงผู้กระทำด้วยบาปอกุศลที่ใช้กรรมชั่วมาเบียดเบียน ไม่ว่าจะใช้สิ่งใดมากระทำก็ตาม หากคิดว่าตนเองเป็นฝ่ายถูกมักแช่งได้สำเร็จ ถึงแม้จะใช้ภูติผีปิศาจ หรือใช้วิชามาร ผีร้ายก็จะเอาคำสาปแช่งไปสู่ผู้เป็นเจ้าของผี ให้เจ้าของผีร้ายมีอันเป็นไป ด้วยฤทธิ์ของบาปเวร วิชามารทั้งหลายจะย้อนกลับไปทำลาย ภูติผีทั้งหลายก็จะย้อนกลับไปทำลายเจ้าของผี จิตวิญญาณของผู้ที่ร่ำร้องเรียกหาแต่ความตายจะไม่มีดี ท่องคาถาเรียกผีเรียกความตาย มักตายกลายเป็นผีหมดสิ้นความเป็นคน ไสยศาสตร์คุณไสยที่ผู้เขียนใช้ไปไม่เคยย้อนกลับมาทำลาย เพราะผู้เขียนเป็นฝ่ายถูก และทำลายผู้ที่คิดร้ายทั้งหลายมานับครั้งไม่ถ้วน จึงมั่นใจว่าหากไม่คิดริเริ่มเบียดเบียนผู้ใด คำสาปแช่งที่เคยแช่งไป ก็จะไม่ย้อนกลับมา หลายคนคงคิดว่าทำไมไม่ปล่อยให้เป็นไปตามกฏแห่งกรรม ต้องถามตนเองก่อนว่า ใช่พระอิฐพระปูนไหม หากใช่ คงไม่รู้สึกรู้สาอันใด แต่ด้วยความที่เป็นผู้มีวิชา อย่างผู้เขียนนี้ ความอดทนคนเรามีขีดจำกัด บางอย่างก็ต้องสะสางด้วยตนเอง จะรอแต่กฏแห่งกรรมอย่างเดียวคงไม่ได้ หากไม่สู้ เท่ากับแพ้ แล้วจะยอมให้ตนเองเป็นผู้แพ้ได้อย่างไร ต้องสู้กันสักตั้ง กฏของไสยศาสตร์ ถ้าสู้กันแล้ว ต้องตายกันไปข้างนึง ไม่ตายไม่เลิก ไม่ใช่เราไม่เลิก แต่ไอ้ฝ่ายที่กระทำมา มันไม่ยอมเลิกรา แล้วคนอย่างเราจะยอมได้อย่างไร เกิดเป็นคนต้องสู้ ถึงแม้จะต้องสู้กับผีก็ตาม เพราะผู้ที่มากระทำกรรมแห่งการเบียดเบียน ไม่ได้มีแค่ตัวเดียว แต่มาเป็นหมู่คณะ มาเป็นกลุ่ม ที่เรียกว่า หมาหมู่ นั่นแหละ รับกรรมกันไปเป็นหมู่คณะ ไม่เว้นแม้แต่ผู้ที่บวชอยู่ในศาสนา ยังไม่วายมีจิตคิดร้ายผู้คน การบวชไม่ได้ช่วยขัดเกลาจิตใจ บุญกุศลไม่มีในหมู่มาร เทพเทวดา ไม่มีในหมาหมู่ทั้งหลาย สิ่งศักดิ์สิทธิ์ ไม่มีในผู้ที่มีจิตเบียดเบียนคิดร้ายทั้งหญิงชาย มีแต่คำว่าตาย ไร้ผู้สืบสาย ไร้ความเป็นคน