พวกสมองเน่ามักคิดทำเรื่องชั่วร้าย พวกสมองตายคิดแต่เรื่องหายนะ พวกสมองเสียคิดแต่เรื่องจัญไรทั้งหญิงชาย พวกไร้สมองคิดดีไม่ได้เพราะไม่มีส่วนใดให้คิดดี พวกสมองฟั่นเฟือนลืมเลือนเรื่องดีนั้นทั้งหลาย พวกสมองถูกทำลายไปด้วยบาปอกุศล พวกสมองของเปรตไม่คิดเรื่องความเป็นคน พวกสมองกลวงมักโง่ไร้ศีลธรรม พวกสมองอุบาทว์คิดร้ายผู้ไม่รู้จักกัน สุดท้ายก็ตายกลายเป็นผีนั้นทั้งหลาย ตายไปแล้วไม่รู้หนทางไป เพราะใช้สมองให้คิดและทำแต่ชั่ว จนไม่เหลือหนทางที่ดีๆ สาปสางและเหม็นเน่า ที่มาของผีสาง ไร้บุญกุศล หนทางที่เลือกเดิน ไม่ใช่หนทางของความเป็นคน ไม่ปรารถนาจะหลุดพ้นจากบ่วงบาปบ่วงเวร สมองแย่ๆคือสมองของผู้ไกล้ตายนั้นทั้งหลาย เซลล์สมองถูกทำลายไปด้วยบาปอกุศล ไม่เหลือความทรงจำที่ดีของการผุดเกิดเป็นคน เซลล์สมองสุดท้ายก่อนจะตายจดจำแต่เรื่องที่ไม่ดี จึงกลายเป็นความทรงจำข้ามภพชาติ ไม่ว่าชาติใดส่วนความทรงจำสุดท้าย จะทำงานของมันอย่างเต็มที่ ทำให้ไม่ลืมเรื่องร้ายๆไม่มีความทรงจำที่ดีๆ จึงไปผุดเกิดภพภูมิที่ดีไม่ได้ เพราะความทรงจำที่ร้ายๆคือหนทางที่เลือกเดิน
