ในยุคปัจจุบัน ก็ยังมีความเชื่อเกี่ยวกับเรื่องผี เพราะสืบเนื่องมาจากการสอนให้บูชาผีสืบต่อกันมา ทำให้จิตวิญญาณของผีทั้งหลายยึดติดอยู่กับมนุษย์ ส่วนใหญ่มาจากผู้ที่เรียนวิชาทางไสยศาสตร์ นับถืออสูรกาย ไม่ได้นับถือศาสนาใดๆ เพราะทุกกรรมและการกระทำตรงข้ามกับคำสอนของศาสดาในทุกศาสนา ไม่เชื่อเรื่องเวรกรรม ไม่เชื่อทั้งบุญและบาป เพราะเชื่อมั่นในอสูรกายที่เข้าใจว่ามีตัวตน กลุ่มความเชื่อแบบนี้ จะกระทำกรรมขัดขวางการดำเนินชีวิตของผู้อื่น ใช้ผีเข้าแทรกตามร่างกาย ส่วนใหญ่เป็นวิญญาณของผีปอบ ผีพราย ผีตายร้ายทั้งหลาย วิธีทำคุณไสยใส่ของๆกลุ่มบ้าผีมีหลายวิธี ใช้ของอาถรรพ์ไปฝังตามพื้นที่ ใช้เถ้ากระดูกผี เรียกชื่อผีไปใส่ไว้ตามบ้านนั้นทั้งหลาย เผาส่งควันยาสั่งปล่อยให้ลอยตามลมไป ทำคุณไสยใส่ห้วยหนองคลองบึง ปั้นหุ่นขี้ผึ้งใส่รูปยัดอกผี ฝังตามทางสามแพร่ง หรือฝังในป่าช้าสุสาน บอกผีให้ตามฆ่าตามทำลายโดยใช้วิชามาร ให้ผีขัดขวางทุกวิถีทางด้านการทำมาหากิน ทำให้เป็นคนเกียจคร้าน ไม่ขยันในการงานทุกถิ่นที่ ใช้ผีให้ตามราวี คนที่ทำแบบนี้ได้ ต้องเป็นผู้ที่ยากจนเข็ญใจ เพราะวันๆไม่ต้องทำมาหากินอะไร เกิดมาคงถูกสั่งสอนให้ขอทานชาวบ้านเขากิน เพราะการจะเรียนรู้วิชาแบบนี้ต้องเป็นผู้ที่ว่างมากๆ วันๆนั่งท่องแต่คาถาสาปแช่ง เพื่อปลุกของที่ตนเองทำไว้ กลัวของนั้นจะเสื่อมคาถาอาคมไป จึงต้องทุ่มเททั้งชีวิต เพื่อกระทำเหตุแห่งบาปทั้งปวง สุดท้ายก็จุดใต้ตำตอ เพราะวิชาแบบนี้ ย่อมต้องมีผู้รู้ และแก้ไข บังเอิญหรือตั้งใจ ดันไปทำใส่ผู้มีหน้าที่ในโลกของวิญญาณ คาถาอาคมหรือคุณไสยจึงเสื่อมไปทั่วทั้งผอง อสูรกายถูกสะกดไว้ ให้ไม่ได้เกิดในทุกถิ่นที่ เขียนบอกเผื่อผู้ที่กระทำมาอ่านบทความนี้ จะได้รู้ว่า ผีที่ใช้มา ทำไมจึงสิ้นฤทธิ์ ไร้เรี่ยวแรง แถมถูกส่งไปยังนรก เพื่อรอสะสางบัญชีกรรม ผีพวกนี้จะไม่ได้เกิดเป็นคนอีกตลอดกาล เพราะผู้เรียนวิชามารถูกสาปจากผู้มีหน้าที่ในโลกของวิญญาณ ให้ผุดเกิดเป็นสัตว์เดรัจฉาน ให้ไม่ได้ผุดเกิดเป็นคนตลอดไป ปิดกั้นหนทางแห่งการคิดร้าย เพราะสัตว์เดรัจฉานบางจำพวกก็ไม่ได้คิดร้ายคน
